کار گروهی بیکاری جوانانامروز حدود یک ساعت و نیم در شهر رشت دنبال اتوی پارس خزر گشتم که کارخانه اش در همین شهر است و تأسف برانگیزتر از این که برخی مغازه داران صرفاً نمیگفتند این اتو را ندارند بلکه با افتخار میگفتند اصلا جنس ایرانی نداریم! وقتی مغازه دار جنس ایرانی ندارد نتیجه طبیعی که میتوان گرفت این است که مردم هم جنس ایرانی نمیخواهند! و نتیجه طبیعی تری که میگیریم این است که حقمان است در هر خانواده یکی دو جوان بیکار داریم.

خب میگویند جنس ایرانی مثل خارجی نیست و مثل خارجی هم پشتیبانی ندارد، فرضا درست میگویند ولی مگر جنس خارجی جز با حمایت دولتها و مردمشان به کیفیت مناسب رسیده است؟! در ثانی! مگر کالای ایرانی را چه کسی جز کارفرما و کارگر ایرانی تولید میکند؟! و مگر من و شمای کارمند و بازاری و راننده تاکسی و پزشک و مهندس ایرانی چقدر کارمان را درست انجام میدهیم که توقع داریم کارگر و کارفرمای ایرانی چیزی فراتر از آن را انجام دهند؟!

به راستی اگر ما ایرانیان به یکدیگر رحم نکنیم آیا خارجیها به ما رحم خواهند کرد؟! البته اینها اصلا دلیل نمیشود که دولت، تولید کنندگان و کارگران در ارتقای تولید داخلی کم بگذارند که اگر بگذارند، روزگاری بهتر از رکود، ورشکستگی و بیکاری در انتظارشان نخواهد بود و اگر ما مردم هم از تولید ایرانی حمایت نکنیم، چیزی جز بیکاری جوانان و آسیب پذیری کشور در برابر تحریم و در نتیجه تحریم بیشتر نصیبمان نخواهد شد.

#

اشتراک این خبر در :