یک هفته از انتصابم به عنوان مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی گیلان گذشته بود که از سوی بازرس ویژه رییس جمهور که به مناسبت سفر قریب الوقوع شهید رئیسی به گیلان، در استانداری مستقر بود احضار شدم. وقتی به محضر ایشان رسیدم با عصبانیت گفت…

وقتی میگویم خانه کارگر حزب است ناراحت میشوید! خب مجوزتان از کجاست؟! آیا مثل تشکلات کارگری منتخب کارگران هستید؟! وقتی با یک جستجوی ساده در اینترنت، پاسخ این سوالات مشخص می‌شود، چرا حزب و حزبی بودن خود را انکار میکنید؟! شما نه تنها حزب هستید و تشکل کارگری نیستید بلکه مانع رشد و نمو تشکلات کارگری هم هستید چرا که شما باید در صدر جلسات بنشینید و نباید تشکلات واقعی کارگری که منتخب کارگران هستند، نماینده کارگران شناخته شوند!…

متاسفم که چرا باید محتوای یک جلسه تخصصی که از قضا خبرنگاری هم در آن نبود، سر از رسانه ها در آورد در حالی که بخش زیادی از آن، خبرسازی، کذب و صرفا با عقده‌گشایی سیاسی است! و متاسفم در حالی که بنا نداشته‌ام مسائل داخلی محل کارم را که به برخی از آنها انتقادات جدی دارم در رسانه ها باز کنم ناگزیر می شوم دست به قلم شوم و مطالبی را البته با هدف این که صرفا به اتهامات منتشره پاسخ دهم، مطرح نمایم:

شرمنده ام که در شرایطی که مهمترین دغدغه ما وضعیت جنگی حاکم بر جهان اسلام و ضرورت حمایت همه جانبه از مسلمانان مظلوم منطقه و مقاومت جانانه ایشان است مجبورم در دفاع از آبروی ناقابل سرباز کوچکی به نام سیاوش آقاجانی قلم بفرسایم اما چه کنم که….