اگر مذاکره بتواند حقوق ملت ایران را حفظ کند حتما همه از آن حمایت میکنیم، اصلا حتی اگر نیمی از آن را به صورت مطمئنی تامین و تثبیت کند بازهم از آن فرار نمیکنیم، اما ما با طرفی مواجهیم که نه فقط در کلام، بلکه در عمل هم اثبات کرده به هیچکدام از حقوق ملت احترامی نمیگذارد و اساسا دنبال تسلیم محض ماست. تامل برانگیز اینکه حتی اگر از تسلیم محض عبور کند و حاضر شود بخشی از حقوق ملت ایران را محترم بشناسد نیز همه میدانیم در اولین فرصت که خرش از پل گذشت، توافق قبلی را پاره میکند و چیزی را که به خیال خودمان نداده ایم اینبار همان را طلب میکند، آنقدر پیش میرود که همان معنی تسلیم محض برایش حاصل شود.

خب حالا مذاکره با چنین جرثومه ای که نه فقط به حقوق ملت ایران، بلکه به حقوق هیچ ملت دیگری و به هیچ کدام از مرزهای حقوقی و جغرافیایی و اخلاقی دنیا پایبندی ندارد چه فایده ای دارد! مذاکره ای که اثبات کرده خودش بهانه ای برای غافلگیر کردن است به چه دردی میخورد؟ مذاکره ای که حتی فرضا اگر به آتش بس یا حتی توافقی منجر شود هم تاریخ اعتبارش احتمالا بین تاریخ انقضای یک شیشه شیر یا یک شیشه مربا خواهد بود! مذاکره و توافقی که نه تنها خروجی ندارد، بلکه هزینه هم دارد.

حداقل هزینه مذاکره زیر سایه تهدید و فشار همان القای حس تهدیدپذیری است! همین است که با ایجاد خطای محاسباتی در دشمن، باعث میشویم فکر کند تهدیدها جواب داده و باید همچنان ادامه یابند! همین است که فکر میکند نباید تهدیدها را شل کند و به هر قیمتی باید تشدیدشان کند! امروز خوشمان بیاید یا نیاید، همه کسانی که همواره بر طبل مذاکره با چنین جرثومه ای کوبیده اند، شریک جنگ و تحریم و تهدید و ترورها هستند، اقدامات اشتباهی که همواره اثبات شده بر مبنای خطای محاسباتی و شناختی نسبت به ملت ایران رخ داده اند و بیشترین کسانی که این خطا را ایجاد کردند، همین حامیان پروپاقرص هر مذاکره و توافقی بهتر از عدم مذاکره و توافق هستند!

همینهایی که حیات سیاسیشان هم وصل به شعار مذاکره است و برای این کار مدام میکوشند در ملت ایران هم خطای محاسباتی ایجاد کنند از این جنس که همه مشکلات ما از آب خوردن گرفته تا واکسن کرونا و فساد و رانت و تورم، همگی به خاطر دشمنی با آمریکا است و دشمنی با آمریکا هم کار ماست و کسی هم که در این دشمنیها ضرر میبیند مردم ایران هستند و خون از دماغ مسئولان نمی آید و میگویند دشمن در پنج دقیقه میتواند همه سیستم دفاعی ما را نابود کند و…!

این بود که رهبر شهیدمان میفرمود اگر جریان تحریف شکست بخورد، جریان تحریم شکست خواهد خورد و به همان شکل، جریان تحریف اگر شکست بخورد، جریان تهدیدپذیری و تسلیم و تحقیر و تجزیه نیز شکست خواهد خورد و از این رو، جریان تبیین، آن تبیینی که البته وحدت افزا باشد و مهمترین محور این وحدت هم، اراده ایستادگی و مقاومت برای ایران عزیز باشد، به اندازه خیابان و میدان، لازم و موثر است. مردم اگر به این تردید برسند که چاره ای جز تسلیم نیست دیگر چه وحدتی باقی خواهد ماند! دیگر وحدت چه ضرورتی اصلا خواهد داشت! امروز وحدت ما، حول محور مقاومت و ایستادگی و ذلت ناپذیری، ضامن بقای ایران و عظمت ایرانیان نه فقط در عصر حاضر که برای طول تاریخ است.

بازدیدها: ۰